Tarih Öğretmenlerinden

Editör Yayınevi

EsraÖz

Usta : 3855

100001000010000100001000010000

Tarih: 2 Eylül 2013 Pazartesi 17:13

Görüntüleme: 786

Cevap: 0


Cümlenin Temel Ögesi Özne



Cümlede, yüklemin bildirdiği eylemi ya da yargıyı gerçekleştiren ve üstlenen öğe özne adını alır.  Özne bir kişi ya da birkaç kişiden oluşuyorsa yükleme “Kim, kimler?” soruları; kişi dışında bir varlık, nesne ya da kavram ise yükleme “Ne? Neler?” soruları yöneltilir.

Örnek:

Yazar, bu romanda sıradan bir olayı anlatıyor. (Anlatan kim? Yazar)

Özne                                                  Yüklem

Seni de ansızın yakalar bir gün ölüm. (Yakalayan ne? Ölüm)       
                         Yüklem             Özne

1. Gerçek Özne:

Yüklemde bildirilen eylemi ve yargıyı yapan, yerine getiren veya üstlenen varlık ve nesnedir.

Örnek:

Divan edebiyatında işlenen konular, genellikle soyuttur. (Soyut olan ne?)

              Gerçek Özne                                       Yüklem      

Hiçbir şair, hiçbir hikayeci yalnız bugün için yazmaz. (Yazmayan kim?)

      Gerçek Özne                                          Yüklem

2. Sözde Özne:

Yüklemde bildirilen eylemi yapan değil, yapılan eylemden etkilenen kişi, varlık ya da kavramlardır. Başka bir deyişle gerçek öznenin olmadığı cümlelerde asıl görevi, nesne olan sözcük sözde özne görevi üstlenir.

Örnek:

Yeni öğretmenler, Doğu Anadolu’ya atanmış. (Atayan kim? Yok) (Atanan kim?)
   Sözde Özne                                   Yüklem

Yerler, çok iyi temizlenmiş. (Temizleyen kim? Belli değil?) (Temizlenen ne?)
S.Özne             Yüklem

UYARI:

Sözde özne, yalnızca yükleminde bir eylemin bulunduğu eylem cümlelerinde yer alır. Ad cümlelerindeki özne, daima gerçek öznedir.

Örnek:

Kültür mirasına sahip çıkmakbilinçli bir tavırdır.
         Gerçek Özne                         Yüklem

Öznenin Özellikleri:

  • Bütün ad ve ad soylu sözcükler, cümle içinde özne görevinde bulunabilir.

Örnek:

Bağışlayın beni arkadaşlar. (Ad, özne durumunda)
   Yüklem             Özne

Ben, gül yanaklı bir çocuğa benzerim. (Zamir özne durumunda)
Özne                                    Yüklem

Tembeller başarılı olamaz. (Adlaşmış sıfat, özne durumunda)
  Özne                   Yüklem

Gece, bir tül gibi şehre iniyor. (Zarf özne durumunda)    
Özne                           Yüklem

Gibi, sözcükler ve kavramlar arasında Benzetme ilgisi kurar. (Edat, özne)
Özne                                                                          Yüklem

Fakat, karşıt yargıları bağlar. (Bağlaç özne durumunda)  
Özne                         Yüklem

Ey, seslenme anlamı taşır. (Ünlem, özne durumunda)
Özne                        Yüklem

  • Ad ve sıfat tamlamaları, deyimler ve ikilemeler özne olabilir.

Örnek:

Sanatçının yaratıcılığı, sezgi ve duygu gücüne bağlıdır. (Ad tamlaması özne durumunda)

Kimi şair ve yazarlar, düşüncelerinin kolayca anlaşılmasını istemezler. (Sıfat tamlaması, özne durumunda)

Pot kırmak, onun adetiydi. (deyim özne durumunda)

Konu komşu bu duruma ne diyecek. (İkileme, özne durumunda)

  • Kimi durumlarda ara söz, özneyi açıklamak  amacıyla kullanılır. Bu kullanıma açıklamalı özne denir.

Örnek:

Annem, beni doğurup büyüten o yüce insan, artık yoktu.

Sınıftan biri, genç bir kız, elini kaldırdı.

  • Kimi sıralı cümlelerde her cümle için tek bir özne kullanılır ve ortak özne meydana gelir.

Örnek:

Her canlı doğar, yaşar, ölür.    Bu sıralı cümleleri ayırırsak;

Her canlı doğar.

Her canlı yaşar.        “Her canlı” üç ayrı eylemi gerçekleştirdiği için ortak öznedir.

Her canlı ölür.      

  • Eylemsiler ve eylemsilerin de yer aldığı çeşitli söz grupları cümlede özne görevi yapar.

Örnek:

Yan Cümle       Temel Cümle

Şiir okumak  /  büyük bir zevktir.
    Özne                  Yüklem

 

  Yan Cümle        Temel Cümle

Çok konuşanlar / dışarı çıksın.
      Özne                  Yüklem               

UYARI:

İki cümlede tek özne bulunabilir. Böyle öznelere ortak özne denir. Ancak iki farklı yargının tek özneye bağlanması kim zaman yargılardan birinin özneyle uyum sağlayamaması sonucunu doğurur. Bu anlatım bozukluğuna özne eksikliği adı verilir.

Örnek:

Hepsi ona gülüp geçmiş, onu dinelememişti.
Hepsi ona gülüp geçmiş, (hiçbiri) onu dinlememişti.

Özne – Yüklem Uygunluğu:

Bir cümlede anlamın açık ve anlaşılır olması için özneyle yüklem arasında, tekillik - çoğulluk ve kişi yönünden uygunluk olmalıdır. Özne ile yüklem arasında iki yönden uygunluk vardır:

1. Tekillik-Çoğulluk Yönünden Uygunluk:

a. Cansız varlıklar, soyut kavramlar insan dışındaki canlı varlıklar, organ ve zaman adlarının çoğul şekilleri özne olduğunda bunların yüklemleri tekil olur.

Örnek:

  • Bütün eşyalar kapının önünde duruyor(lar).
  • Bu düşünceler çoktan eskidi(ler).
  • Kuzular uzaktan uzağa bağrıştı(lar).
  • Ağaçlar sonbaharda yapraklarını döker(ler).
  • Günler gittikçe uzuyor(lar).
  • Ellerim tutmuyor(lar).

b. Özne birden çok sıfatın oluşturduğu sıfat tamlaması biçimindeyse yüklem genellikle tekil olur.

Örnek:

Bu iki kafadar yine yola koyuldu(lar).

c. Sayı sıfatıyla kurulan tamlamalar özne olduklarında yüklem tekil olur.

Örnek:

İki adam seni arıyor(lar).
Sınıftan on kişi dışarı çıktı(lar).

d. Belgisiz zamirler özne olduklarında yüklem tekil olur.

Örnek:

Hepsi seni sormaya gelmiş(ler).
Bazıları  balık sevmez(ler).

e. Mecaz-ı mürsel yoluyla oluşan topluluk adları, özne olduklarında yüklem tekil olur.

Örnek:

Gol atılınca stad ayağa kalktı(lar).
Kasaba yollara döküldü(ler).

f. İnsanlar için özne çoğul olduğunda yüklem tekil de çoğul da olabilir

Örnek:

Öğrenciler sınıfta ders dinliyorlar.
Öğrenciler, ders bitince evlerine gitti.

g. Cümlede birden çok özne varsa yüklem de çoğul olur.

Örnek:

Ahmet Muhip Dranas da Cahit Sıtkı da Fransız şiirini örnek aldıklarını kabul etmezler.

UYARI: Belgisiz sıfatların tamlayan olarak kullanıldığı sıfat tamlamaları özne olduğunda yüklem tekil de çoğul da olabilir.

Örnek:

Kimi insanlar böyle düşünmez.
Kimi insanlar böyle düşünmezler.

 

h. Cansız varlıklar kişileştirilip özne görevinde kullanıldıklarında ve çoğul olduklarında yüklem tekil de çoğul da olabilir.

Örnek:

Kimi insanlar böyle düşünmez.
Kimi insanlar böyle düşünmezler.

Dağlar, doğan güne karşı hatalarını düşünüyorlar.
Nehirler burada şarkılar söylüyordu.

2. Kişi Yönünden Uygunluk

a. İkinci ve üçüncü kişiler özne olursa bunların yüklemleri ikinci çoğul kişi olur.

Örnek:

Sen ve Ahmet beni dışarıda bekleyin.

b. Özne birinci ve ikinci kişi ya da  birinci ve üçüncü kişiyse yüklem birinci çoğul olur.

Örnek:

O da ben de seni bekledik.
O konuya sen ve ben çalışacağız.

c. Özne birinci, ikinci ve üçüncü kişiyse yüklem birinci çoğul olur.

Örnek:

Oraya ben, sen ve Ahmet gideceğiz.

Konu Etiketleri
cümlenin temel Ögesi Özne

Cevap Yaz

Cevaplar

Bu konuya henüz cevap yazılmamış.